Welkom op dit weblog om mee te genieten.
Wij zijn Roelie en Jan Meijering en we hebben af en toe een nestje blauwe rusjes.
Ons eerste nestje is geboren in 1994.
Voor ons zijn onze kittentjes heel bijzonder,
en blijft het iedere keer weer een nieuw wonder.
We vinden het leuk als jullie een reactie achterlaten
Sinds vandaag zijn we te vinden op http://kittennieuws.russischblauw-net.nl.
Tot op onze nieuwe site, ik zou het leuk vinden als jullie daar ook een reactie in het gastenboek achterlaten. Want ik heb wel alle logjes verhuisd maar de reacties kon ik helaas niet mee verhuizen naar ons nieuwe gastenboek.
Groetjes Roelie
Ze worden met de dag ondernemender. Ik heb de hele kamer nogmaals veranderd om hem kittenveilig te maken. De bench is nu de kamer uit, die werd niet meer gebruikt. Eten doen ze allemaal wanneer ze trek hebben, er staat de hele dag een bordje met whiskas-kitten met daardoor kittenbrokjes. Iedere avond krijgen ze iets lekkers zoals gekookte kipfilet, vis of lamshart.
Wanja
De grote klauterton staat nu naast de bank. Pessa klom er telkens bovenop en op zich is dat niet erg, maar de overstap naar de luidsprekerbox was wel erg klein. Daar liet ze zich eraf glijden en dan zat madammeke op het tv kastje.
Pessa
Ook was Pessa het eerste kitten dat als een aapje in onze grote Yucca klom. De rest zal vast weldra volgen.
Pessa
Nina zit graag op onze schouder en ze blijft netjes zitten als we opstaan en bv naar de keuken lopen. Van Nina kunnen wij wel zeggen dat het meisje alles heeft, ze is een aapje – eekhoorntje – papagaaitje maar bovenal natuurlijk een ondernemende hummel.
Nina
Het is Rachmaninov gelukt om een meter in onze muur omhoog te klimmen. Dat is niet zo heel moeilijk want ze hebben grip genoeg op onze muur. Ze zijn nu nog niet zo zwaar, dat lukt meestal niet meer als ze ‘groot’ zijn. Het was een grappig gezicht, maar helaas had ik mijn fotocamera niet in de aanslag op dat moment.
‘s Morgens en ‘s avonds als we de kittens naar boven brengen of weer ophalen is het groot feest. Het kamertje is leuk maar nog leuker is het om snel te ontsnappen. Het is wat dat betreft een drama. Heb je ze allemaal in het kamertje en de deur gaat open dan kun je het niet af knipogen of ze lopen op de overloop. En Pessa neemt op een drafje de trap naar benenen.
Pixi
Wanja en Pixi doen met alles mee, maar die kijken eerst de kunst af bij Rachmaninov, Nina en Pessa. Maar zo ondeugend als die drie zijn ze nog net niet. Ze zijn allebei iets rustiger.
Wanja
Pixi
Samen hebben ze erg veel plezier, het is een feest om naar ze te kijken en om met ze te spelen. Ze komen regelmatig op schoot zitten als ik achter de pc zit. En kijken dan heel gexefnteresseerd naar de bewegende beelden of de cursor.
Pessa
Wanja
Rachmaninov
Ik weeg de kittens nu niet meer dagelijks maar nog maar twee keer per week. De gewichten van vanmorgen zijn: Pessa: 882 gram, Wanja: 795 gram, Rachmaninov: 818 gram, Pixi: 798 gram en Nina: 884 gram.
Ik hoop volgende week te kunnen ‘verhuizen’. Ik ga stoppen met dit weblog en heb een website gemaakt waar ik het kittennieuws van deze kittens heb ondergebracht en waar ik straks op verder ga. Het nieuwe adres is: http://kittennieuws.russischblauw-net.nl
Onze kittens zijn inmiddels zeven weken oud. Pessa gaat sinds vorige week op de kattenbakken voor de grote poezen. Niet meer voor de bak, nee hoor als een grote meid doet ze het keurig in de bak. De andere kittens verdwijnen ook steeds vaker in de inloopkast om daar de boel te verkennen.
De grootste ‘boef’ van het stel is Nina. Dat is volgens mij op deze foto’s ook heel goed te zien.
Zaterdag zijn de baasjes voor xe9xe9n van onze katertjes geweest. Het was erg moeilijk om te kiezen. In eerste instantie zou het katertje ‘blauw’ worden, daarna katertje ‘rood’, maar tot slot werd het toch katertje ‘blauw’. Hij heeft de naam Spoetnik Wanja gekregen. Zijn roepnaam zal Wanja zijn en zo zal ik hem in het kittennieuws vanaf nu dan ook gaan noemen.
Pessa liep vanmorgen als eerste de trap af naar beneden. De andere kittens vonden het nog een beetje eng en lieten zich dragen. Ze beginnen steeds wilder te spelen, te rennen en te klimmen. Ze racen over de bank, daarbij ontzien ze niets en niemand. Een geliefde plek om op de uitkijk te zitten zijn onze schouders en Nina koos er zelfs mijn hoofd voor uit. De lamellen wapperen af en toe voor de ramen en fotograferen is erg moeilijk als ze in actie zijn. Of je hebt ineens niets op de foto, of zoals bij de drinkfontein waar ik xe9xe9n kitten wilde fotograferen, er na het afdrukken drie op de foto bleken te staan.
De waterfontein is echt het favoriete drinkplaats geworden, hier zie je Serena en een drinkende Pixie.
En om te laten zien, dat ze echt niet voor elkaar onder doen. Allemaal even ondernemend en allemaal even leuk en lief zijn een kleine impressie:
En tot slot een foto van Rachmaninov:
Nu ik klaar ben met het schrijven is het ineens heel erg rustig geworden. Dat gaat zo bij kittens het ene moment druk aan het spelen en het andere moment in diepe rust.
Op de eerste foto’s is te zien dat je wel iets over moet hebben voor vijf van die kleine belhameltjes. De nageltjes zijn behoorlijk scherp en zo zag de rug van onze dochter Monique en mijn arm en na een tijdje uit 
. De nageltjes ga ik pas knippen als ze een beetje ouder zijn. Voor de kittens is het feest als wij bij ze in de box gaan zitten. Het zijn heerlijke knuffels zoals ook te zien is.
Afgelopen zaterdag begonnen Ninochka (Nina) en Principessa (Pessa spreek uit als Pesjka) uit de kittenkooi te klauteren.
Om ze er nog een paar dagen veilig er in te laten zitten had ik een prachtige ‘uitvinding’ gedaan. Op de hele bovenkant had ik allemaal wasknijpers gehangen. Het was een kleurrijk gezicht en ik heb het laten zitten totdat de baasjes van ons laatste poesje waren geweest. Zo zouden ze al onze kleintjes goed kunnen zien dacht ik. Maar natuurlijk lagen ze maandag toen ze kwamen allemaal in het het huisje te slapen. Het ‘roze’ meisje heb ik als eerste wakker gemaakt om haar kennis te laten maken met haar nieuwe baasjes. Het klikte meteen, ik had eigenlijk ook niet anders verwacht .
Op dinsdagmorgen begon hier de grote volksverhuizing, als eerste haalde ik de 145 wasknijpers van de box, de kleintjes vonden het reuze interessant daarna haalde ik de box uit elkaar en heb deze samen met de opgeklapte kittenkooi opgeruimd. Wel heb ik toen besloten een kleine bench in de kamer te zetten. Dit als eetplek voor de kittentjes. Zo kunnen ze ongestoord eten zonder dat de grote poezen een hapje mee willen eten. Maar ook zonder afgeleid te worden door al het speelgoed. Het zijn per slot van rekening net kleine kinderen, die hebben het soms ook te druk met spelen om te eten. Na het eten gaat het deurtje direct weer open.
Nu is de hele kamer voor hun, ze rennen de hele kamer al door. Bij Ninochka heb ik mijn twijfels of het wel een poesje is en niet stiekem een eekhoorntje of een aapje. Ze klimt op de bank springt er weer af en ze heeft toch een plezier. Haar staart is wel vier keer zo dik, vandaar de vergelijking met een eekhoorntje. Op de foto is haar staart nog aardig beschaaft . Pessa klimt al door het kattenluikje en gaat de kast in, hier vergist ze zich een beetje. Ze doet een hoopje op het kattengrit wat voor de bak ligt. Maar ik vind het toch reuze knap van haar. Ik had haar wel vier keer uit de kast gehaald en ergens anders in de kamer neergezet en iedere keer ging ze in xe9xe9n streep weer terug. De laatste foto van het rijtje is een beetje vreemd, Jalda zat met haar snorharen voor de lens.
De kamer heb ik na dinsdag nog een keer veranderd, de bank stond naast de hoektafel en dat was de plek die uitgekozen was als nieuwe slaapplaats. Je kon van de kleintjes dan ook de helft van de tijd geen glimp meer opvangen. Nu kun je dus onder de tafel kijken en zie je ze liggen slapen of spelen. Ze klimmen ook al op de hoektafel en spelen met de planten die er staan. Op deze foto is goed te zien dat het geen giftige planten zijn maar planten van zijde. Onderhand zijn ze inmiddels wel aan vervanging toe, ze hebben al heel veel nestjes overleefd . En ook deze kleine rakkertjes hebben er hun tandjes al goed ingezet.
Je zou bijna denken dat ik met de titel de kittens bedoel. Nee, hoor ze zijn heerlijk speels en ondernemend maar nog niet echt druk. Ik heb het de afgelopen week erg druk gehad met poezen die op bezoek zijn geweest bij onze katers en we hebben anders veel bezoek gehad. En ja, ik kan ook maar xe9xe9n ding tegelijk dus schoot het loggen er een beetje bij in. Het allerbelangrijkste is toch dat onze kittentjes genoeg aandacht van ons krijgen. En natuurlijk moeten we onze andere poezen en katers ook niet te vergeten
Maar goed, over de afgelopen week kan ik veel vertellen. Onze kittens zijn echte uitbrekertjes en klommen tegen de kittenkooi omhoog om er vervolgens triomfantelijk boven op rond te stappen. xc9xe9n keer viel onze Ninochka van de kooi en dat was aanleiding tot een grondige ‘verbouwing’. Ik heb de ren aan de kittenkooi vastgemaakt met daartussen een stuk plexiglas zodat de kleintjes niet meer konden klimmen. Om ze voldoende ruimte te geven en om van alles te ontdekken staat er nu een huisje in de ‘box’. Hier maken ze dankbaar gebruik van, ze kunnen allemaal al op de eerste verdieping klauteren. Er zijn zelfs een paar die over het randje balanceren. Het is voor hun allemaal een geliefde plaats om in te slapen. Mama Biskaya en tante Jalda zijn het hier helemaal mee eens. Jalda maakt sinds een paar dagen geen aanstalten meer om de kittens te ontvoeren. Zij neemt nu ook genoegen met een plekje in het huisje. Er ligt heel veel speelgoed in de ‘box’ waar de kittens zich prima mee vermaken. Ze beginnen ook steeds meer met elkaar te stoeien, af en toe piepen ze van de pijn. Ze hebben scherpe tandjes en dat laten ze weten ook. Ik ga verschillende keren per dag bij ze in de ‘box’ zitten. Zo gauw ik zit wordt ik ook als klimobject gebruikt en hun scherpe nageltjes hebben al voor de nodige krasjes op mijn armen gezorgd. Maar dat mag de pret niet drukken. Ze zijn zo lief en schattig, als ze moe en uitgespeeld zijn komen ze gezellig op schoot slapen. Als ik er weer uit wil klimmen wordt me dat soms belet doordat ze dan tegen mijn broekspijpen omhoog klimmen. En natuurlijk mogen ze ook af en toe uit de box, gezellig op schoot. Het duurt nu niet lang meer en dan is de hele kamer hun speelterein en kan de kitten’box’ en de kittenkooi de kamer uit. Noa en Nena hebben de kittens nu ook volledig geaccepteerd. Nena vindt het heerlijk om de staartjes van de kittens te ‘vangen’. Dat is wel oppassen maar ze doet ze gelukkig geen pijn. Ze vindt het heerlijk om naast de kittens te liggen. Noa kijkt nog liever toe van een afstandje, maar het brommen is gelukkig verleden tijd.
Natuurlijk slapen de kleintjes ook nog erg veel. En als jullie nieuwsgierig zijn welk poesje is uitgekozen door Olaf (of omgekeerd) het is ons ‘gele’ poesje geworden. Haar naam is Pixi een mooie naam, die goed bij haar past.
Nu nog even de gewichten van de kleintjes: poesje ‘roze’: 615 gram, katertje ‘blauw’: 552 gram, katertje ‘rood’: 562 gram, Pixi: 554 gram en Ninochka: 603 gram. En zoals jullie vast is opgevallen is het rode katertje niet meer de lichtste van het stel. Hij heeft zijn ‘achterstand’ heel goed ingelopen. Het verschil in gewicht tussen de kittens onderling is nu te verwaarlozen.
Hedenmorgen omstreeks 07.30 is er in Coevorden melding gemaakt van de ontvoering van een peuter. Na enig speurwerk kon de dader worden aangehouden. De peuter liep een beetje verloren rond, maar hij heeft gelukkig geen nadelige gevolgen aan de ontvoering overgehouden. De politie heeft de snode plannen van de ontvoering van het broertje en de zusjes van het slachtoffertje weten te voorkomen. De dader zal volgende week worden voorgeleid aan de ‘officier van justitie’.
Bij het ter perse gaan van dit bericht, werd melding gemaakt dat de dader weer de fout is in gegaan. Ze zal per direct worden veroordeeld tot eenzame opsluiting. Als waarschuwing zal er een foto van de haar worden geplaatst.
En als toegift nog een kleine impressie van vanmorgen:
Nee hoor, we passen alleen even extra goed op. We zijn heel blij dat Jalda de kittens als de hare heeft geadopteerd. We hadden eigenlijk ook niet anders verwacht, bij ons vinden de poezen het heerlijk om samen te moederen. Alleen onze Jalda houdt niet zo van verplichte plekjes, zij ligt het allerliefst met haar kittens onder de hoektafel. We zullen zien of we aan deze wens kunnen voldoen. Hieronder een foto van Jalda en Biskaya met de kleintjes.
Nadat deze foto is gemaakt hebben wij de kamer veranderd, hij staat nu helemaal in het teken van onze babykatjes. De bank staat aan de andere kant van de kamer en waar de bank heeft gestaan heb ik de kittenkooi gezet met daarvoor een (lach niet) konijnenren. Zo hebben ze een hele veilige plek om te spelen, (net als een baby in de box) normaal laat ik ze op de leeftijd van vier weken de hele kamer verkennen, maar omdat nog niet al onze poezen de kleintjes leuk vinden heb ik het eerst maar zo gedaan. Ik moet er toch niet aan denken dat alle kittens uitwaaieren over de hele kamer en dat ik ze niet kan ‘beschermen’ tegen de ‘boze’ tantes. Al moet ik eerlijk zeggen dat er van de boze tantes al niet veel meer over zijn. Bij Jalda begon gisteravond de ommekeer toen ik de kittens een bordje vlees gaf. Jalda wilde wel een hapje mee eten en dat vond ik een prima idee. Na een paar hapjes, kon Jalda zich niet meer bedwingen en begon de kittens te poetsen. En vanmorgen stond Raya ineens bij de tralies van de ren, ze ging heel voorzichtig met haar pootje richting kitten. En door de tralies heen gaf zij een van de kittens een kleine poetsbeurt. Het begin is er dus, maar ik wil het rustig aan doen en niets forceren. Noa en Nena vinden het nog maar niks dat zij hun benjaminplaatsje af moeten staan. Zij staan nog volop te brommen tegen de kleintjes. Maar af en toe betrap ik ze erop dat ze heel geinteresseerd toe kijken hoe de kittens samen spelen. Ik denk dan ook dat het niet lang meer duurt voordat Noa en Nena zich in de ren wagen om mee te spelen. En wij vinden het ook heel leuk om bij de kittens in de ren te gaan zitten. Het duurt dan niet lang en ze klimmen op ons. We kunnen ze dan heerlijk knuffelen. Ons ‘roze’ poesje viel gisteravond zomaar in slaap op mijn arm. Het zijn net babytjes, ze houden er ook van als je een kinderliedje voor ze zingt. Gek mens, ja hoor dat mag je best zeggen Zowel voor hun als voor ons is het heerlijk ontspannen en genieten.
Ons mannetje die het in het begin een beetje moeilijk heeft gehad (rood bandje) en daardoor ook niet zo heel erg hard groeide, haalt de ‘schade’ nu in. Hij is de eerste die harde brokjes eet. Ik had al gezien dat xe9xe9n van de kittens brokjes moest eten (aan de ontlasting) maar wie van de kleintjes dat was, had ik nog niet gezien. (Sinds verleden week vrijdag moet hij harde brokjes eten). Hij eet ze nu te pas en te onpas, zelfs nadat ik ze net heb gevoerd, moet hij nog een paar hapjes brokjes eten. Hij vindt het heerlijk. Vanmiddag heb ik brokjes geweekt en dit door de gourmet gold gedaan. Ze hebben er allemaal heerlijk van gesmuld. Ik ga de hoeveelheid brokjes langzaam opvoeren zodat ze straks aan de smaak gewend zijn.
Nog even de gewichten van de kittens: poesje ‘roze’: 491 gram, katertje ‘blauw’: 431 gram, katertje ‘rood’: 411 gram, poesje ‘geel’: 452 gram en tot slot poesje ‘oranje’: 494 gram. Ik heb de namen van alle kittens al gekregen het is nog even afwachten wie welke naam zal krijgen. xc9xe9n tipje van de sluier kan ik wel vast oplichten het ‘oranje’ poesje heet: Ninochka. Heb ik haar naam goed geschreven Reny en Ab? Zaterdag mag Olaf een poesje kiezen, of liever gezegd zoals Olaf zelf zegt xe9xe9n van de poesjes mag hem uitkiezen. Van de katertjes is het pas op 12 augustus bekend. Onze dochter Roelien en haar vriend Ite krijgen ook een katertje van dit nestje en die naam mag ik nu ook vast wel verklappen, hij zal Rachmaninov gaan heten. En de andere namen blijven nog even geheim…..
In het begin van de afgelopen week kwamen ze met z’n allen op schoot voor de papmaaltijd. Ze weten het al precies als ze me zien reageren ze op mij door hard te piepen ze willen allemaal bij me komen. Maar niet alleen bij mij ook onze kinderen worden onthaald op een concert. Heel erg leuk, we pakken ze veel in de handen en ze vinden het prettig om geknuffeld te worden. Op zaterdag zie ik dat ze de kattenbak voor het eerst hebben gebruikt. Er is gepoept, dat is erg snel, normaal doen kittens dat pas als ze vlees te eten krijgen. Ze zijn nu overdag de hele dag beneden en mogen de kamer verkennen. Ik moet wel oppassen dat ze niet onder het tv kastje kruipen. Vooral het ‘oranje’ poesje probeert het steeds opnieuw. Wat zij in haar kopje heeft heeft ze niet in haar kontje. En op zondagavond krijgen ze voor het eerst een hapje gourmet gold. Dat vinden ze toch lekker, na een hapje van een lepeltje eten ze allemaal van het bordje. Onze Serena vindt de kittens prachtig, ze helpt met het wassen van de kleintjes. Onze andere poezen moeten nog niet zoveel hebben van die piepende kleintjes. Maar och dat komt wel goed.
Ze kunnen nu hardlopen, na een klein stukje valt hun achterlijfje nog opzij. Ze kunnen hun evenwicht nog niet altijd even goed bewaren. Ze lopen de hele ren al door soms lijkt het alsof ze aan het huppelen zijn. Ik heb zoals jullie misschien kunnen zien de kraamkist op zijn kant gelegd. Daarvoor staan traliehekjes naast elkaar. Zo hebben ze meer ruimte om te verkennen en hun pootjes te strekken. Wat ook leuk is, wij kunnen er gewoon bij in gaan zitten om van onze kleintjes te genieten. Ze klauteren gezellig op onze benen. Ons ‘oranje’ poesje is een echt belhameltje. Ze neemt een klein sprintje richting mama Biskaya en bijt in haar achterpoot. En dat doet ze niet xe9xe9n keer nee, wel drie keer achter elkaar. Ik kan zien dat mama Biskaya het niet echt prettig vind. Wat wil je ook, ze hebben best scherpe tandjes.
